سایت بزرگ نفرین دات کام

کورش ایرانی بود، می‌توانست فقیرزاده ای باشد یا دهقان زاده ولی‌ پادشاهی شد تا سربلندی را ازآنِ مردم سرزمینش کند تا ابد. کوروش از حقوق بشر حرف زد آن زمان که کشتن دختران و‌ زنده به گور کردن ایشان رسم بود و افتخار، آنگاه که برده فروشی، تجارتی قانونی‌ بود. کوروش پادشاه بود ولی راه و رسم انسان بودن را خوب به یاد داشت. بی شک بازگشت به گذشته و عقبگرد جز افزونیِ بدبختی ارمغانی ندارد ولی بد نیست با نیم نگاهی به تاریخمان به یاد بیاوریم ما مردمانِ فرهنگیم، مردمان آزادی، مردمان اندیشه. ما راه، جز آزادی و برابری نمی دانیم چه بی اسلام چه بااسلام. کوروش مردی در دامان تاریخ است که در عصر بربریتِ تمدنهای مدعی، حرف از حقوق بشر زد. ولی سرزمینمان کم ندیده از این مردان بزرگ.
موسوی کسی‌ بود که قول داد دروغ نگوید، آمد و از راستی‌ و درستی‌ حرف زد — چیزی که بیشتراز هر زمانی‌ در سرزمینمان نادیده گرفته شده بود. آمد بت سازی و قهرمان پروری را منسوخ کند و نگذارد اندیشه ها به «کیش شخصیت» آلوده شود.
افتخار و غرور شاید کمترین احساسم باشد از انتخابم، از رأیم و از راهم. وقتی‌ دیدم کسی‌ هست که شاید بتواند اندکی‌ لبخند، اندکی‌ آرامش وارد زندگیمان کند، شک نکردم.